“Ngonjera kuhusu jinsia ya kiume”

Katika kijiji chini ya mwamba mrefu,  
Watoto hukusanyika, wakicheza mchana,  
Ngonjera zikasikika, sauti zikiimbika mwituni—  
Leo wajadiliwa: jinsia ya kiume,  
Wanaume mdogo hadi mzee,  
Wamo wavumilivu, wamo wanyenyekevu.

Mtoto wa kwanza akalia kwa nguvu:  
“Nani ni mwanaume? Ni yule shujaa?  
Au ni yule anyecheka na kuchoka,  
Mmoja aliye na ndoto nyingi za kesho,  
Asiyeogopa kulia wala kuchosha?”

Mtoto wa pili akainua mkono:  
“Mwanaume si wa chuma, wala si jiwe,  
Anapenda ndugu, anaskiza mama,  
ana heshima na anathamini kazi,  
Ameshika jembe kama baba wa jana,  
Lakini ana ndoto za kupaa jangwani.”

Mzizi wa mninga, umesimama imara,  
Waliketi chini, wakisikizana,  
Wakajifunza ya kuwa jinsia ya kiume—  
Ni zaidi ya misuli, ni zaidi ya sauti kali,  
Ni moyo wa upendo, ni ujasiri wa kweli,  
Ni mwanga wa matumaini siku zikiwa nene.

Na msichana mmoja akasema taratibu,  
“Uanaume ni jambo la kujifunza,  
Usawa muhimu, sote ni sawa,  
Sote tuna hisia, ndoto na njia,  
Tushikamane, tupendane tu,  
Na wapya tuwaonyeshe uzuri wa utu.”

Ngonjera zilipofifia jioni ilipotanda,  
Wanaume na wanawake wakatabasamu pamoja,  
Jinsia ni zawadi—si pingu, si ukuta—  
Ni mwito wa kuthamini, kuheshimu na kutunza,  
Katika kijiji, chini ya mwamba wa imani,  
Utu ukashamiri, amani ikatamalaki.

Create Your Own Poem | Recent Poems