“समयको चक्कामा जमेको फूल”

समयको चक्कामा जमेको फूल,  
शीतको तुषार जस्तो, एकान्तमा अनमोल—  
पुराना दिनका सम्झनाहरूको घाम,  
झिँझ्याउँदो बाँच्नका कथा बोकेको आम।  

घडीको तालमा जब गति थम्छ,  
सेतो हिउँले मालीकाने आँखा सुम्छ,  
रङ्गहरू फिक्किएकै, सुवास हराएजस्तो—  
समयको खेलमा, फूल एक्लै बलिरहेको छ अस्तव्यस्त।  

फूलका पातहरूले बताउँछ विगत,  
ओइलिएको छैन, मात्र बाँधिएको सम्झनात;  
समयको पर्खालमा अकिनो कसिएको,  
सपनाहरूको गीत, मौन तरेको।  

उमंगले भरिन्छ फेरि वसन्त,  
सम्झनामा विकसित नयाँ चमत्कारी रंग;  
समयको चक्कामा त त्यो फूल,  
सम्झना, आशा र प्रेमको अनवरत भूल।

Create Your Own Poem | Recent Poems